fumigacja ksiąg i aktów

Fumigacja ksiąg – co to jest, kiedy przeprowadzić i jak dbać o książki po zabiegu?

Czy zdarzyło Ci się otworzyć starą książkę i poczuć silny zapach stęchlizny lub zauważyć podejrzany nalot na kartkach? To mogą być oznaki, że Twoje zbiory zaatakowała pleśń lub insekty. Niestety, stare woluminy i archiwalne dokumenty często padają ofiarą mikroorganizmów i szkodników, zwłaszcza gdy były przechowywane w niewłaściwych warunkach. Z pomocą przychodzi fumigacja ksiąg – specjalistyczny proces dezynfekcji, który pozwala uratować cenne książki przed dalszym niszczeniem. W tym przewodniku wyjaśniamy, na czym polega fumigacja ksiąg, kiedy należy ją przeprowadzić, jakie są etapy tego zabiegu, dlaczego jest tak ważna oraz jak dbać o księgi po zabiegu, aby w przyszłości nie była konieczna ponowna fumigacja ksiąg.

Czym jest fumigacja ksiąg?

Fumigacja ksiąg to inaczej gazowa dezynfekcja książek i dokumentów, polegająca na poddaniu ich działaniu specjalnych środków chemicznych w postaci gazu. Proces ten odbywa się w kontrolowanych warunkach – zwykle w szczelnej, próżniowej komorze fumigacyjnej, gdzie można precyzyjnie regulować parametry zabiegu. Celem jest całkowite wyeliminowanie szkodliwych mikroorganizmów (jak grzyby, pleśnie, bakterie) oraz insektów (np. owady żywiące się papierem) z wnętrza ksiąg, bez uszkadzania delikatnych materiałów. Fumigant (gaz używany do dezynfekcji) wnika we wszystkie zakamarki książki – pomiędzy kartki, w głąb oprawy – docierając tam, gdzie nie dotrą tradycyjne metody czyszczenia.

W przeszłości do fumigacji używano powszechnie bromku metylu – gazu skutecznego, ale o wysokiej toksyczności dla środowiska. Obecnie zastępuje się go nowoczesnymi, bezpieczniejszymi mieszankami, np. na bazie tlenku etylenu z dodatkiem dwutlenku węgla lub innych środków dopuszczonych do konserwacji archiwaliów. Dzięki temu fumigacja ksiąg jest nie tylko skuteczna, ale i bezpieczna dla papieru, atramentu oraz oprawy. Prawidłowo przeprowadzony proces nie powoduje blaknięcia druku ani kruszenia się stron – po zabiegu książki zachowują swoją formę i mogą być dalej użytkowane.

Warto podkreślić, że fumigacja zwalcza wszystkie stadia szkodników – od dorosłych insektów po larwy i jaja ukryte głęboko w strukturze papieru. Co więcej, usuwa także nieprzyjemny zapach stęchlizny, który często towarzyszy zagrzybionym księgom. Po zakończeniu fumigacji i wywietrzeniu materiałów, książki są wolne od drobnoustrojów i pozostałości chemicznych, dzięki czemu są bezpieczne dla czytelników (nie wydzielają już zarodników pleśni ani oparów środków biobójczych).

Kiedy przeprowadzać fumigację ksiąg?

Fumigacja ksiąg to zabieg, który warto rozważyć zawsze wtedy, gdy istnieje ryzyko biologicznego zniszczenia naszych zbiorów. Poniżej przedstawiamy najczęstsze sytuacje, w których fumigacja jest zalecana:

  • Widoczne oznaki pleśni lub grzybów – jeśli na okładkach lub kartkach książek pojawiają się białe, zielone czy czarne plamy, nalot lub charakterystyczny stęchły zapach, to sygnał, że w papierze rozwija się grzybnia. W takiej sytuacji zwykłe wietrzenie czy przetarcie książki nie wystarczy – konieczna jest profesjonalna dezynfekcja, czyli fumigacja ksiąg.
  • Obecność szkodników papieru – do najczęstszych intruzów należą tzw. mole książkowe, rybiki cukrowe (srebrzyki), skórniki oraz inne owady żerujące na celulozie i kleju introligatorskim. Ich aktywność można rozpoznać po malutkich otworach w kartkach, nadgryzionych brzegach, rozsypującym się papierze czy drobnych czarnych kropkach (odchodach). Gdy zauważysz takie ślady lub samych nieproszonych gości w biblioteczce, to znak, że pora na fumigację.
  • Zbiory po zalaniu lub długotrwałej wilgoci – książki przechowywane w zbyt wilgotnych warunkach (np. w piwnicy, na strychu, w nieogrzewanym magazynie) są szczególnie narażone na rozwój pleśni. Podobnie woluminy, które ucierpiały w wyniku zalania czy powodzi, nawet po wysuszeniu mogą kryć w sobie zarodniki grzybów. Fumigacja ksiąg pozwoli zahamować rozwój mikroorganizmów zanim dojdzie do poważnych uszkodzeń (jak sklejanie się i butwienie kartek).
  • Przeprowadzka lub pozyskanie starych zbiorów – jeśli przenosisz archiwum, bibliotekę lub otrzymałeś w spadku zabytkowe książki z niepewnego źródła, warto profilaktycznie je odkazić. Pozwoli to uniknąć wniesienia szkodników do nowego miejsca i zabezpieczy pozostałe książki. Profesjonalna fumigacja ksiąg jest standardową procedurą np. przy włączaniu do zbiorów bibliotek starych kolekcji, które mogły być narażone na insekty czy pleśń.
  • Profilaktyka w instytucjach – biblioteki, archiwa, muzea i kancelarie przechowujące ważne dokumenty często stosują fumigację profilaktycznie co pewien czas. Regularne odkażanie księgozbioru zapobiega rozprzestrzenianiu się ewentualnych ukrytych szkodników i zapewnia długotrwałą ochronę zbiorów.

Pamiętaj, że im wcześniej wykryjesz problem, tym większa szansa na uratowanie ksiąg. Jeżeli zauważysz choćby drobne ślady pleśni lub owadów, nie warto zwlekać – fumigacja ksiąg wykonana w porę może uchronić Twoje zbiory przed nieodwracalnymi stratami.

Dlaczego fumigacja ksiąg jest ważna?

Zaniedbanie problemu szkodników czy grzybów w książkach może mieć katastrofalne skutki dla Twojej biblioteki. Oto główne powody, dla których fumigacja ksiąg jest tak istotna:

  • Ocalenie cennych zbiorów – stare książki, rękopisy czy dokumenty archiwalne często są unikatowe i nie do zastąpienia. Pleśń potrafi bezpowrotnie zniszczyć papier (powodując jego butwienie i plamy), a insekty mogą przegryźć się przez karty i oprawy. Fumigacja skutecznie zatrzymuje ten proces degradacji, likwidując czynniki niszczące materiał. Dzięki temu możemy zachować dla przyszłych pokoleń bezcenne woluminy i archiwalia, które w przeciwnym razie rozsypałyby się lub zostały spalone z powodu skażenia.
  • Zapewnienie bezpieczeństwa użytkownikom – zagrzybiona książka to nie tylko problem estetyczny, ale i zdrowotny. Zarodniki pleśni unoszące się z kart mogą wywoływać u ludzi alergie, podrażnienia dróg oddechowych czy inne dolegliwości. Również stare insektycydy stosowane amatorsko (np. naftalina) mogą być toksyczne. Profesjonalna fumigacja ksiąg gwarantuje, że po zabiegu książki będą wolne od szkodliwych mikroorganizmów i chemikaliów, a więc bezpieczne dla czytelników i pracowników bibliotek.
  • Zabezpieczenie przed dalszym rozkładem – nawet jeśli zbiory na pierwszy rzut oka wyglądają na zdrowe, ukryta infestacja może stopniowo czynić szkody. Fumigacja działa nie tylko interwencyjnie, ale i zapobiegawczo – “czyści” książki z wszelkich form życia, które mogłyby się namnażać. Regularnie odkażany księgozbiór pozostanie w dobrym stanie przez lata, co wydłuża jego żywotność i wartość. To szczególnie ważne dla instytucji gromadzących narodowe dziedzictwo piśmiennicze.
  • Metoda bezpieczna dla materiałów – w przeciwieństwie do wielu domowych sposobów walki z pleśnią (jak np. nasłonecznianie, zamrażanie czy spryskiwanie środkami chemicznymi niewiadomego pochodzenia), fachowa fumigacja jest procesem przebadanym i bezpiecznym dla ksiąg. Parametry zabiegu (stężenie gazu, czas ekspozycji, temperatura, wilgotność) są tak dobrane, by nie powodować uszkodzeń papieru, skóry, pergaminu ani farb drukarskich. Zabieg przeprowadzają wykwalifikowani konserwatorzy, którzy monitorują jego przebieg. Dzięki temu właściciel książek ma pewność, że jego zbiory są w dobrych rękach i nie ucierpią podczas dezynfekcji.

Krótko mówiąc, fumigacja ksiąg to inwestycja w ochronę i konserwację naszych książek. Zapobiega rozprzestrzenianiu się “papierowych epidemii” na kolejne tomy i pozwala cieszyć się zbiorami bez obaw, że ulegną one zniszczeniu lub zaszkodzą naszemu zdrowiu.

Etapy fumigacji ksiąg – jak przebiega proces?

Fumigacja to złożony proces, który składa się z kilku starannie zaplanowanych etapów. Przebieg zabiegu może się nieco różnić w zależności od firmy wykonującej usługę i zastosowanej technologii, jednak zazwyczaj etapy fumigacji ksiąg przedstawiają się następująco:

  1. Inspekcja i diagnoza stanu zbiorów – na początku specjalista ocenia kondycję przekazanych książek i dokumentów. Sprawdzany jest stopień skażenia mikrobiologicznego (czy są widoczne kolonie pleśni, jakie gatunki grzybów mogą występować) oraz ślady bytowania szkodników (rodzaje owadów, larw, uszkodzeń). Taka diagnoza pozwala dobrać optymalną metodę i intensywność fumigacji. Czasem pobiera się próbki do analizy lub wykonuje dokumentację fotograficzną zniszczeń przed zabiegiem.
  2. Przygotowanie materiałów do fumigacji – przed właściwym gazowaniem książki trzeba odpowiednio przygotować. Obejmuje to między innymi oczyszczenie wstępne (delikatne omiecenie kurzu i luźnych zanieczyszczeń z okładek i brzegów kartek, aby nic nie blokowało penetracji gazu) oraz zabezpieczenie szczególnie wrażliwych elementów. Na tym etapie usuwa się lub zabezpiecza metalowe elementy (klamry, spinacze), ponieważ niektóre gazy mogą powodować ich korozję. Książki często układa się luźno w skrzynkach lub na tackach, czasem przekłada bibułą, aby zapewnić dobrą cyrkulację gazu. Każda partia materiałów bywa też oznaczana i opisywana, by po zakończeniu procesu łatwo było je zidentyfikować.
  3. Umieszczenie ksiąg w komorze próżniowej – przygotowane woluminy trafiają do specjalnej komory fumigacyjnej. Jest to hermetycznie zamykany pojemnik (wielkości szafy, a nawet pomieszczenia), z którego wypompowuje się powietrze w celu wytworzenia obniżonego ciśnienia. Warunki próżni sprzyjają lepszemu wnikaniu gazu dezynfekującego w głąb materiałów i zwiększają jego skuteczność. Księgi rozkłada się w komorze tak, aby środek fumigacyjny mógł równomiernie dotrzeć do wszystkich egzemplarzy – unika się zatem ciasnego upakowania ich na stos, raczej rozkłada w odstępach.
  4. Właściwa fumigacja (gazowanie) – gdy komora jest gotowa i szczelnie zamknięta, wpuszcza się do jej wnętrza odpowiedni gaz biobójczy. Może to być wspomniana mieszanina na bazie tlenku etylenu, czasem stosuje się też inne fumiganty dopuszczone do użytku archiwalnego. Gaz wypełnia komorę i wnika w strukturę papieru, niszcząc wszelkie formy życia biologicznego obecne w książkach: żywe owady, larwy, jaja, pleśnie, grzybnie, bakterie, wirusy. Ten etap trwa zwykle od kilkunastu godzin do nawet 2–3 dób – w zależności od zastosowanego środka i skali problemu. W trakcie gazowania utrzymywane jest ściśle określone stężenie fumigantu oraz temperatura. Personel kontroluje parametry z zewnątrz, ponieważ komora pozostaje zamknięta dla bezpieczeństwa.
  5. Wietrzenie i neutralizacja chemikaliów – po upływie przewidzianego czasu ekspozycji, komora jest intensywnie wietrzona, a książki mogą zostać przeniesione do specjalnego wentylowanego pomieszczenia. Celem jest całkowite usunięcie resztek zastosowanych gazów i przewietrzenie papieru, aby nie pozostał w nim żaden szkodliwy środek ani zapach. Taka „kwarantanna” po fumigacji trwa zazwyczaj kilka dni (często 48–72 godzin, a bywa że i 5–7 dni dla pełnej pewności). W tym czasie książki leżą rozłożone luzem, co umożliwia ulotnienie się nawet śladowych ilości chemikaliów. Na koniec wykonuje się pomiary stężenia gazu – musi ono spaść do zera, by materiały uznać za bezpieczne do użytku.
  6. Kontrola efektów i zabezpieczenie zbiorów – ostatnim etapem jest sprawdzenie skuteczności zabiegu. Konserwator ocenia wizualnie stan ksiąg: czy zniknął nalot pleśni, czy nie widać oznak aktywności owadów (np. żywych insektów czy nowych uszkodzeń). W razie potrzeby przeprowadza się dodatkowe czyszczenie mechaniczne – np. delikatne szczotkowanie martwych pozostałości pleśni z powierzchni kartek lub odkurzenie fragmentów, gdzie były gniazda owadów. Ważne jest, że sama fumigacja nie chroni przed ponownym zakażeniem – likwiduje aktualny problem, ale nie daje trwałej bariery ochronnej. Dlatego na koniec często podejmowane są działania konserwatorskie, aby zabezpieczyć książki na przyszłość. Może to obejmować np. impregnację przeciwgrzybiczną (aplikację specjalnych preparatów zapobiegających rozwojowi pleśni), odkwaszanie papieru (jeśli jest w złym stanie), czy zapakowanie książek w czyste, bezkwasowe pudełka. Po pełnej kontroli i dokumentacji stanu posfumigacyjnego, książki zostają zwrócone właścicielowi lub wracają na półki.

Cały proces fumigacji ksiąg może zająć około tygodnia (z czego samo gazowanie i późniejsze wietrzenie pochłania najwięcej czasu). Jest to cena za pewność, że książki zostały dokładnie oczyszczone i nic im już nie grozi. Tak kompleksowe podejście sprawia, że fumigacja uchodzi za jedną z najskuteczniejszych metod ratowania i konserwacji zbiorów bibliotecznych oraz archiwalnych.

Jak dbać o księgi po fumigacji?

Skutecznie przeprowadzona fumigacja ksiąg usuwa z Twoich woluminów wszelkie zagrożenia biologiczne. Jednak aby efekt utrzymał się jak najdłużej, a książki nie zostały ponownie zainfekowane, trzeba zapewnić im odpowiednie warunki i opiekę po zabiegu. Oto najważniejsze zalecenia, jak dbać o księgi po fumigacji:

  • Przechowywanie w optymalnych warunkach – kluczowe jest środowisko, w jakim znajdują się odkażone książki. Pomieszczenie powinno być suche, czyste i dobrze wentylowane. Zaleca się utrzymywanie temperatury około 18–20°C i wilgotności względnej powietrza na poziomie 40–50%. Unikaj skrajności: zbyt wysoka wilgotność sprzyja nawrotowi pleśni, zaś zbyt suche powietrze może wysuszać i kruszyć papier. Książki najlepiej ustawić na półkach z dala od surowych, zimnych ścian (gdzie może skraplać się wilgoć) oraz z dala od bezpośredniego słońca (promienie UV osłabiają papier i blakną okładki).
  • Ochrona przed kurzem i zabrudzeniami – kurz jest siedliskiem zarodników grzybów i pożywką dla mikroorganizmów. Po fumigacji zadbaj, by książki nie zalegały w zapylonym miejscu. Regularnie odkurzaj półki i delikatnie oczyszczaj grzbiety książek miękką szczoteczką lub suchą szmatką. Możesz rozważyć przechowywanie cennych egzemplarzy w pudełkach archiwalnych lub obwolutach z bezkwasowego papieru – będą chronić przed kurzem i wahaniami wilgotności, stanowiąc dodatkową barierę dla owadów.
  • Kontrola i szybka reakcja – co pewien czas (np. raz na kilka miesięcy) przeprowadź przegląd swojej biblioteczki. Szukaj oznak ewentualnych problemów: nowych plam pleśni, śladów obecności owadów, jakichkolwiek niepokojących zapachów. Wczesne wychwycenie drobnych ognisk pozwoli szybko zareagować – np. odizolować podejrzaną książkę od reszty zbioru i zasięgnąć porady specjalisty, zanim konieczna będzie ponowna szeroko zakrojona fumigacja ksiąg.
  • Utrzymanie czystości w otoczeniu – dbaj nie tylko o same książki, ale i o pomieszczenie, w którym je trzymasz. Regularnie sprzątaj, unikaj pozostawiania starych kartonów, makulatury czy materiałów organicznych, które mogłyby zwabić szkodniki. Dobre praktyki to np. wietrzenie pokoju, używanie osuszacza powietrza w wilgotnych miesiącach, ewentualnie stosowanie łagodnych środków odstraszających owady (jak saszetki z lawendą czy cedrem na półkach – ich zapach działa na mole i srebrzyki zniechęcająco).
  • Ostrożne obchodzenie się z książkami – pamiętaj, że odgrzybione i odkażone starodruki nadal mogą być kruche. Przy przeglądaniu zachowaj ostrożność: unikaj rozginania grzbietów na siłę, przewracaj kartki delikatnie, a przed czytaniem umyj ręce (naturalne oleje ze skóry mogą zostawiać plamy i sprzyjać rozwijaniu bakterii). Im mniej mechanicznych uszkodzeń i zabrudzeń, tym mniejsze szanse na utworzenie się mikrosiedlisk dla mikroorganizmów.

Na koniec warto rozważyć dodatkowe zabezpieczenie cennych woluminów poprzez profesjonalną konserwację. Fumigacja ksiąg usuwa pleśń i szkodniki, ale np. nie naprawi zniszczonych opraw czy pożółkłego, zakwaszonego papieru. Dlatego po dezynfekcji dobrze jest ocenić, czy książki nie wymagają np. odkwaszenia, uzupełnienia ubytków, sklejenia rozdarć czy nowej oprawy. Takie prace wykonują konserwatorzy papieru i introligatorzy – warto im powierzyć zwłaszcza te najcenniejsze egzemplarze, by przedłużyć ich życie o kolejne dziesięciolecia.

Pamiętaj: nawet najlepiej przeprowadzona fumigacja nie zastąpi systematycznej troski. Jeśli ponownie dopuścimy do nadmiernej wilgoci czy zaniedbamy czystość, problem pleśni i owadów może powrócić. Dlatego traktuj fumigację jako nowy start dla swoich księgozbiorów i dbaj o nie, korzystając z powyższych wskazówek. Dzięki temu Twoje ulubione książki pozostaną w świetnym stanie na lata.

FAQ – Najczęstsze pytania o fumigację ksiąg

Pytanie: Co to jest fumigacja ksiąg i czemu służy?
Odpowiedź: Fumigacja ksiąg to proces dezynfekcji książek za pomocą gazu. Służy ona wyeliminowaniu pleśni, grzybów oraz szkodników niszczących papier. Mówiąc prościej – fumigacja likwiduje drobnoustroje i insekty, które mogły zagnieździć się w książce, nie uszkadzając przy tym samej książki. Dzięki temu zatrzymuje proces degradacji starych woluminów i chroni je przed zniszczeniem.

Pytanie: Czy fumigacja ksiąg jest bezpieczna dla książek i dokumentów?
Odpowiedź: Tak, profesjonalnie wykonana fumigacja jest bezpieczna dla materiałów bibliotecznych. Wykorzystuje się specjalne komory oraz certyfikowane środki chemiczne, które skutecznie zabijają pleśń i owady, ale nie powodują uszkodzeń papieru ani druku. Po zabiegu książki są dodatkowo wietrzone, więc nie pozostają na nich żadne szkodliwe substancje. Ważne jednak, by fumigację przeprowadzali fachowcy – daje to gwarancję zarówno skuteczności, jak i bezpieczeństwa.

Pytanie: Po czym poznać, że książki wymagają fumigacji?
Odpowiedź: Wskazówkami mogą być: charakterystyczny zapach stęchlizny przy przeglądaniu książek, widoczne wykwity pleśni (plamy, nalot) na kartkach lub okładce, a także ślady żerowania owadów (dziurki w papierze, nadgryzione krawędzie, obecność małych owadów lub ich larw między stronami). Jeśli dostrzegasz któryś z tych objawów, to znak, że w księgozbiorze rozwija się problem biologiczny i fumigacja ksiąg może okazać się konieczna, by go usunąć.

Pytanie: Ile czasu trwa fumigacja ksiąg?
Odpowiedź: Cały proces fumigacji zwykle zajmuje od kilku dni do około tygodnia. Sama ekspozycja książek na gaz trwa przeważnie 24–48 godzin (czasem dłużej przy poważnych infekcjach), ale trzeba doliczyć fazę przygotowawczą oraz konieczne wietrzenie książek po zabiegu. Po wyjęciu z komory fumigacyjnej materiały muszą „odparować” resztki gazu przez 2–5 dni. Dlatego warto założyć, że oddając książki do fumigacji, odzyskamy je mniej więcej po tygodniu, za to całkowicie oczyszczone i bezpieczne.

Pytanie: Jak przechowywać książki po fumigacji, aby zapobiec ponownemu pojawieniu się pleśni lub szkodników?
Odpowiedź: Po fumigacji ważne jest utrzymanie dobrych warunków przechowywania. Książki powinny być trzymane w suchym, umiarkowanie chłodnym pomieszczeniu o stałej cyrkulacji powietrza. Należy unikać wilgoci – można np. korzystać z pochłaniaczy wilgoci w szafkach, jeśli to domowa biblioteczka. Regularne wietrzenie pokoju oraz odkurzanie półek i książek zapobiegnie gromadzeniu się kurzu, który sprzyja rozwojowi mikroorganizmów. Dobrze jest co jakiś czas skontrolować zbiory, czy nie pojawiają się nowe plamy czy owady. Stosowanie powyższych środków ostrożności sprawi, że książki pozostaną czyste po fumigacji i nie będzie potrzeby powtarzać zabiegu fumigacji ksiąg.

Pytanie: Czy mogę samodzielnie odkazić stare książki z pleśni?
Odpowiedź: Samodzielne próby usunięcia pleśni (np. czyszczenie spirytusem, wietrzenie na słońcu czy mrożenie książek) często działają tylko powierzchniowo i nie dają pewności, że wszystkie zarodniki zostały zlikwidowane. Co więcej, niewłaściwe metody mogą uszkodzić papier lub sprawić, że szkodniki “rozejdą się” na inne książki. Fumigacja ksiąg w profesjonalnej komorze to najskuteczniejszy i najbezpieczniejszy sposób dezynfekcji – dociera w głąb woluminów i zabija to, czego nie widać gołym okiem. Dlatego w przypadku cennych lub licznych zbiorów lepiej powierzyć odkażanie specjalistom dysponującym odpowiednim sprzętem.

Podsumowanie

Fumigacja ksiąg to niezastąpiony zabieg w sytuacji, gdy nasze książki padają ofiarą pleśni czy owadów. Dzięki użyciu nowoczesnych technik i środków pozwala uratować nawet mocno zainfekowane woluminy, nie narażając ich na uszkodzenia. Kluczem jest jednak szybkie podjęcie działania oraz powierzenie fumigacji doświadczonym fachowcom. Pamiętajmy, że domowe sposoby nie zawsze są skuteczne, a zwlekanie z interwencją może doprowadzić do nieodwracalnych strat.

Jeśli zależy Ci na pełnym bezpieczeństwie i skuteczności, fumigacja ksiąg powinna być wykonana przez wyspecjalizowaną firmę konserwatorską. Profesjonaliści ocenią stan zbiorów i dobiorą odpowiednią metodę dezynfekcji. Na rynku istnieją firmy oferujące takie usługi – dysponują one odpowiednimi komorami i certyfikowanymi preparatami. Przykładem jest fumigacja ksiąg realizowana przez wyspecjalizowaną pracownię konserwacji, która zadba kompleksowo o Twoje zbiory.

Po zabiegu nie zapominaj o właściwej profilaktyce. Dzięki regularnej dbałości o warunki przechowywania książek, ryzyko ponownego pojawienia się szkodników czy grzybów będzie minimalne. W efekcie Twoje ukochane książki, starodruki czy dokumenty historyczne przetrwają w doskonałej formie kolejne lata, ciesząc oczy i umysły czytelników.